Dominiko, dziękuję Ci za ten komentarz. Mam nadzieję, że ten efekt – doceniania chwil – utrzymał się dłużej. 💗 (Ale też życzę Ci, żeby dzieci nie chorowały!)

Dziękuję!

Znam to z autopsji… I ci koszmarnie denerwujący ludzie poruszający się z A do B, jakby spacerowali po parku! 😉 Moja odpowiedź to praktykowanie uważności (mindfulness); to jest coś pozbawione wymiaru religijnego, po prostu praktyka. Będę o tym pisać na blogu, a na razie na gorąco parę sugestii:
1) Lektury: „Potęga teraźniejszości”, „Świadomą drogą przez depresję” (nie tylko dla tych z doświadczeniem depresji), „Uważność. Trening pokonywania codziennych trudności”.
2) Nagrania bodyscan na youtube.
3) Trening Jacobsona (napinanie i rozluźnianie mięśni).