Komentarze do: O bliskości i sensownych zajęciach

Autor: DyleMatka

DyleMatka — Mon, 25 Dec 2017 23:01:01 +0000

W odpowiedzi do Monia. Dziękuję! Najlepiej wybrać się do neurologopedy lub logopedy. Pozdrawiam!

Autor: Monia

Monia — Mon, 25 Dec 2017 22:20:39 +0000

Jestem pod wrażeniem bloga i wiedzy. Czytam sumiennie i czerpię garściami…. Mam pytanie odnośnie obniżonego napięcia w obrębie jamy ustnej- kto może to sprawdzić, do kogo się udać po diagnozę?

Autor: DyleMatka

DyleMatka — Fri, 08 Dec 2017 22:21:25 +0000

W odpowiedzi do Joanna. Zgadzam się całkowicie!

Autor: Joanna

Joanna — Fri, 08 Dec 2017 22:11:53 +0000

Wpis dający do myślenia. Zwłaszcza to o kamiennej twarzy przed ekranem…
A co do „Gosi” i jej dzieciństwa… Myślę sobie też, że w zupełnie innych warunkach wychowywała się 6-ka dzieci na wsi kiedyś, niż Twoja 3-ka w mieście dziś… Po pierwsze była ich cała gromada i starsze zajmowały się młodszymi, po drugie może żyły bliżej wiejskiej społeczności? Tak gdybam oczywiście, ale zmierzam do tego, że ludzi wyewoluowali do życia w stadzie, grupie, gromadzie, a nie rodzinie nuklearnej… Być może ich życie było bardziej zbliżone do tych „naturalnych warunków”? Dla dziecka życie sam na sam z mamą, czy tylko z mamą i tatą, czy tylko z nimi i rodzeństwem, jest zapewne po prostu trudne…

Autor: Joanna

Joanna — Fri, 08 Dec 2017 22:07:00 +0000

W odpowiedzi do DyleMatka. Mój tata był noszony w czymś zbliżonym do chusty przez swoją babcię :) Podobno robiła to gdy był bardzo chory i lekarze postawili już na nim krzyżyk. Żyje i ma się nieźle :)