Pomogłaś już samym tym, że mogłam to napisać. Ciągle jednakże z tyłu głowy czai się ta okropna myśl „postaraj się bardziej, to za mało, co robisz, jesteś dla nich”. I ta wina, że zaniedbuję. Nawet jak cały dzień nie było czasu usiąść i zająć się dla odmiany sobą 🙂 Pisz dalej, czytam każdy wpis. Dziękuję.

Trudno mi odpowiedzieć na pytanie, czy z czasem będzie prostsze. Może tak, bo teraz takie „ogarnianie” emocji jest czymś nowym, a więc energochłonnym. A może nie, bo jesteś wrażliwą osobą, empatką, którą emocje bliskich osób potrafią przytłoczyć i należałoby postawić granice dbania o innych, nawet najbliższych? Nie wiem. Chyba nie pomogłam…