A! Gdzie ja mam głowę… Gratuluje!!

Ula, przyjmuję to z wdzięcznością. Twoja informacja zwrotna potwierdza, że moje pisanie ma sens nie tylko dla mnie.

Nie wiem Dylematko co w sobie masz, ale ja też mocno się z Tobą utożsamiam – z Tobą z przeszłości. Jak czytam Twoje historie, to widzę w nich siebie. To mocne.
Czytam kilka blogów i cenię ich twórców, ale tylko u Ciebie czuję się tak jakbyś siedziała w mojej głowie. Rozpracowujesz na zjadliwe kawałki, tematy, które siedzą we mnie od lat.
Dziękuję Ci, że dajesz nadzieję i z taką szczerością i otwartością pokazujesz jak sama radzisz sobie z codziennymi wyzwaniami. Dziękuję, że dzielisz się w tak praktyczny sposób swoją rodzicielską drogą.